بر گناه و ستمكارى - مائدة - 5 - 2 " صيغه اول جمع مذكر حاضر است از فعل امر ، صيغه دوم جمع مذكر حاضر است از فعل نهى ، مصدرش " تعاون " از " عون " است ، عون : كمك و پشتيبانى است ، " تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ : همديگر را سفارش كنيد به حقّ و همديگر را سفارش كنيد به شكيبائى - عصر - 103 - 3 " . " فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ : پس اگر در چيزى كشاكش كرديد سوى خدا و پيغمبر رجوعش دهيد - نساء - 4 - 59 " ( 2 - مطاوعة ) معنى مطاوعة در باب انفعال گفته شد ، و اين باب مطاوع باب مفاعلة مىباشد ، مانند : " باعدت زيدا فتباعد : زيد را دور كردم پس دور شد " ( 3 - اظهار خلاف واقع ) يعنى فاعل اظهار مىكند چيزى را كه واقعيت ندارد ، مانند : " تجاهل زيد : زيد تجاهل كرد " يعنى اظهار جهل كرد در صورتى كه واقعا ميداند ، و اين معنى مشابه معنى " تكلّف " است كه در باب تفعّل گفته شد ، زيرا در هردو اظهار خلاف واقع است با فرق آنكه تكلّف آن است كه فاعل خود را به رنج ميافكند تا واقعيتى حاصل كند ، و در اين باب اين جهت نيست ، بلكه فقط فاعل بمنظورى اظهار خلاف واقع مىكند . " تمارض خالد : خالد تمارض كرد " يعنى خود را مريض وانمود